Hoppers و کوچینگ؛ برای فهمیدن دیگری، گاهی باید جای او بایستیم
ما معمولاً فکر می‌کنیم دیگران را می‌فهمیم.
به حرفشان گوش می‌دهیم، رفتارشان را می‌بینیم و بر اساس تجربه خودمان درباره انگیزه‌ها و تصمیم‌هایشان نتیجه‌گیری می‌کنیم.
اما یک سؤال مهم وجود دارد:
اگر می‌توانستیم برای مدتی واقعاً جهان را از زاویه دید آنها تجربه کنیم، آیا باز هم همان قضاوت را داشتیم؟
انیمیشن Hoppers تقریباً همین ایده را به یک ماجراجویی تبدیل می‌کند.
شخصیت اصلی داستان، Mabel Tanaka، عاشق حیوانات است. او از فناوری تازه‌ای استفاده می‌کند که به او اجازه می‌دهد آگاهی خود را به بدن یک سگ‌آبی رباتیک منتقل کند و مستقیماً با حیوانات ارتباط برقرار کند. Mabel در ادامه وارد جامعه حیوانات می‌شود، باید اعتماد آنها را به دست آورد و در برابر تهدیدی انسانی که زیستگاهشان را به خطر انداخته، آنها را متحد کند. Pixar Animation Studios
از نگاه کوچینگ، همین ایده یک استعاره قدرتمند می‌سازد:
فهمیدن دیگری فقط شنیدن حرف او نیست؛ گاهی باید برای لحظه‌ای از چارچوب ذهنی خودمان بیرون بیاییم.
Lie to Me و کوچینگ؛ وقتی زبان بدن بخشی از گفت‌وگوست
آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که در یک جلسه کوچینگ، فقط به کلمات مراجع گوش نمی‌دهید؟
سریال Lie to Me با شخصیت دکتر Cal Lightman، جهانی را نشان می‌دهد که در آن حالت چهره، مکث، نگاه، تن صدا و زبان بدن می‌توانند سرنخ‌هایی درباره آنچه فرد تجربه می‌کند به ما بدهند.
اما از نگاه کوچینگ حرفه‌ای، مهم‌ترین درس این سریال «تشخیص دروغ» نیست.
درس جذاب‌تر این است:
آدم‌ها همیشه فقط با کلمات حرف نمی‌زنند.