بازخورد مؤثر به کارکنان؛ چگونه به گفت‌وگو و بهبود عملکرد برسیم؟

گزارشی ناقص تحویل گرفته‌اید، یکی از اعضای تیم در جلسه صحبت دیگران را قطع کرده یا کاری برخلاف توافق انجام شده است. می‌خواهید موضوع را مطرح کنید، اما نگرانید گفت‌وگو به دلخوری، دفاع یا بحثی بی‌نتیجه تبدیل شود. بازخورد مؤثر به کارکنان از روشن‌کردن اتفاقی مشخص آغاز می‌شود: چه رفتاری دیده‌اید، چه اثری داشته و چه چیزی هنوز نیاز به شنیدن و بررسی دارد؟ در این مقاله، یک مسیر پیشنهادی پنج‌مرحله‌ای برای آماده‌شدن، بیان بازخورد و رسیدن به توافق درباره قدم بعدی معرفی می‌کنم.
گفت‌وگوی مدیر و همکار برای ارائه بازخورد مؤثر به کارکنان

بازخورد مؤثر به کارکنان چه ویژگی‌هایی دارد؟

بازخورد باید به فرد کمک کند بفهمد درباره کدام بخش از کار یا رفتارش صحبت می‌کنید.

جمله «باید حرفه‌ای‌تر باشی» به‌تنهایی روشن نمی‌کند چه چیزی نیاز به تغییر دارد. برای شروع گفت‌وگو می‌توان گفت:

در گزارش دوشنبه، منبع سه عدد مربوط به فروش مشخص نبود. برای بررسی آن‌ها مجبور شدیم دوباره به فایل‌های اولیه برگردیم.

اکنون موضوع قابل بررسی است. طرف مقابل می‌تواند توضیح بدهد چه اتفاقی افتاده و شما هم می‌توانید انتظار خود را روشن کنید.

یک گفت‌وگوی کاربردی باید برای شنیدن اطلاعات تازه هم جا داشته باشد. ممکن است پس از صحبت با همکار متوجه شوید بخشی از مسئله به دسترسی، توافق اولیه یا تصمیم خود شما مربوط بوده است.

چارچوب SBI برای بیان بازخورد چیست؟

مرکز رهبری خلاق یا CCL، مدل SBI را برای ساختاربندی بازخورد معرفی می‌کند:

  • موقعیت: اتفاق در چه زمان و شرایطی رخ داد؟
  • رفتار: چه رفتار قابل مشاهده‌ای دیدید؟
  • اثر: آن رفتار چه پیامدی داشت؟

در نسخه توسعه‌یافته این مدل، درباره قصد و دیدگاه فرد نیز پرسیده می‌شود تا برداشت اولیه مدیر جای توضیح طرف مقابل را نگیرد. منبع: مدل SBI و بررسی قصد در بازخورد، CCL

این چارچوب راهنمای بیان موضوع است. مراحل زیر، پیشنهاد اجرایی این مقاله برای آماده‌سازی، گفت‌وگو و پیگیری‌اند.

۵ گام برای بازخورد مؤثر به کارکنان

۱. پیش از گفت‌وگو، موضوع و انتظار خود را روشن کنید

قبل از صحبت، برای خودتان بنویسید:

  • دقیقاً چه اتفاقی افتاده است؟
  • چه چیزی را مستقیم مشاهده کرده‌ام؟
  • چه بخشی برداشت یا حدس من است؟
  • انتظار قبلی چه بوده و آیا آن را روشن بیان کرده‌ام؟
  • اکنون می‌خواهم چه چیزی بررسی یا تغییر کند؟

اگر موضوع را از فرد دیگری شنیده‌اید، آن را مشاهده مستقیم خود معرفی نکنید.

برای گفت‌وگوی اصلاحی، موقعیتی را انتخاب کنید که زمان کافی و حریم مناسب وجود داشته باشد. اگر موضوع فوریت ندارد، می‌توانید بپرسید:

می‌خواهم درباره گزارش اخیر و نحوه آماده‌سازی نسخه بعدی صحبت کنیم. چه زمانی امروز فرصت داریم؟

۲. اتفاق مشخص را توضیح دهید

از همان موردی شروع کنید که لازم است بررسی شود. چند مسئله نامرتبط را وارد یک گفت‌وگو نکنید.

این تفاوت را ببینید:

بیان کلی بیان مشخص‌تر
تو همیشه بی‌دقتی. در نسخه دیروز، مبلغ دو ردیف با فایل مرجع متفاوت بود.
اصلاً همکاری نمی‌کنی. برای درخواست سه‌شنبه تا موعد توافق‌شده پاسخی ثبت نشده بود.
جلسه را خراب کردی. هنگام توضیح پیشنهاد همکارت، چند بار پیش از پایان صحبت او وارد بحث شدی.

نمونه‌های جدول فرضی‌اند. در گفت‌وگوی واقعی، فقط چیزی را بیان کنید که برای آن اطلاعات قابل اتکا دارید.

۳. اثر موضوع را روشن کنید

توضیح دهید چرا مطرح‌کردن موضوع اهمیت دارد.

برای مثال:

چون اعداد نیاز به بررسی دوباره داشتند، ارسال گزارش برای مشتری به تعویق افتاد.

اگر درباره پیامد مطمئن نیستید، آن را قطعی بیان نکنید:

نگرانم این اختلاف اعداد بر تصمیم بعدی ما اثر بگذارد؛ لازم است آن را بررسی کنیم.

میان اتفاقی که رخ داده و خطری که احتمال می‌دهید تفاوت بگذارید. همچنین از نسبت‌دادن احساس یا نظر به همه اعضای تیم، بدون اطلاع از دیدگاه آن‌ها، پرهیز کنید.

۴. دیدگاه همکار را بشنوید

پس از بیان موضوع، فرصت پاسخ بدهید:

از نگاه تو چه اتفاقی افتاد؟

یا:

هنگام آماده‌کردن گزارش با چه محدودیتی روبه‌رو بودی؟

در پاسخ، ممکن است اطلاعاتی درباره ابهام درخواست، کمبود زمان یا اشکال در فایل مرجع بشنوید. توضیح فرد را پیش از بررسی، به‌عنوان توجیه کنار نگذارید.

اگر با روایت او اختلاف دارید، مشخص کنید اختلاف بر سر کدام واقعیت است و چگونه می‌توان آن را بررسی کرد.

۵. درباره اقدام بعدی و زمان مرور توافق کنید

در پایان، روشن کنید چه تغییری قرار است انجام شود، مسئول آن کیست و چه حمایتی لازم است.

برای نمونه:

برای گزارش بعدی، منبع اعداد کنار هر بخش ثبت شود. من هم فایل مرجع نهایی را تا دوشنبه در اختیار تو می‌گذارم. چهارشنبه نسخه اولیه را با هم مرور می‌کنیم.

توافق باید متناسب با علت مسئله باشد. اگر فرد دسترسی لازم ندارد، درخواست «دقت بیشتر» به‌تنهایی آن مانع را برطرف نمی‌کند.

مثال فرضی: بازخورد درباره یک گزارش ناقص

مدیر یک تیم، گزارشی دریافت کرده که بخش مقایسه ماهانه در آن وجود ندارد. گفت‌وگو می‌تواند این‌گونه شروع شود:

مدیر:
«در گزارشی که دیروز تحویل دادی، مقایسه این ماه با ماه قبل نبود. برای جلسه برنامه‌ریزی به این بخش نیاز داشتیم و نتوانستیم روند را بررسی کنیم. از نگاه تو چه اتفاقی افتاد؟»

همکار:
«من به فایل نهایی ماه قبل دسترسی نداشتم. فکر کردم بهتر است بخش‌های آماده را بفرستم و بعد آن قسمت را اضافه کنم.»

مدیر:
«متوجه شدم. درباره ناقص‌بودن گزارش اطلاع نداشتم. برای دفعه بعد، چطور می‌توانیم چنین مانعی را زودتر مشخص کنیم؟»

در این سناریو، ممکن است توافق کنند دسترسی به فایل‌ها پیش از شروع بررسی شود و هر مانع مؤثر بر تحویل، در زمان مشخصی اطلاع داده شود.

این نمونه، موفقیت گفت‌وگو را تضمین نمی‌کند؛ نشان می‌دهد چگونه می‌توان از یک قضاوت کلی به بررسی مسئله و توافق اجرایی رسید.

بازخورد فقط برای اصلاح اشتباه نیست

وقتی رفتاری به انجام بهتر کار کمک کرده است، همان رفتار را مشخص کنید.

به‌جای «عالی بودی»، می‌توانید بگویید:

در پایان جلسه، مسئول و موعد هر اقدام را مرور کردی. این کار باعث شد پیش از خروج، درباره قدم بعدی توافق کنیم.

این نمونه فرضی نشان می‌دهد قدردانی هم می‌تواند روشن و مرتبط با کار باشد.

چه اشتباه‌هایی گفت‌وگو را از مسیر خارج می‌کنند؟

برچسب‌زدن به شخصیت

عبارت‌هایی مانند «بی‌مسئولیت هستی» موضوع را به هویت فرد گره می‌زنند. رفتار و انتظار مشخص را بیان کنید.

استفاده از «همیشه» و «هیچ‌وقت»

اگر موضوع شما دو اتفاق مشخص است، همان دو اتفاق را مطرح کنید. تعمیم بیش‌ازحد می‌تواند بحث را به پیدا‌کردن مثال نقض بکشاند.

سؤال‌پرسیدن با پاسخ از پیش تعیین‌شده

اگر می‌پرسید «نظرت چیست؟»، آماده شنیدن پاسخی متفاوت باشید. روشن کنید کدام بخش قابل گفت‌وگوست و کدام الزام کاری از قبل تعیین شده است.

پایان‌دادن بدون توافق روشن

«از این به بعد بهتر عمل کن» قدم بعدی مشخصی ایجاد نمی‌کند. درباره رفتار مورد انتظار، منابع و زمان مرور صحبت کنید.

تمرین پیشنهادی: پیش‌نویس یک گفت‌وگوی بازخورد

یکی از موقعیت‌های اخیر را انتخاب کنید و این جمله‌ها را کامل کنید:

اتفاق مشخص:
در …، مشاهده کردم که … .

اثر یا نگرانی من:
این موضوع باعث شد … / نگرانم که … .

چیزی که هنوز نمی‌دانم:
لازم است درباره … توضیح طرف مقابل را بشنوم.

انتظار قابل گفت‌وگو:
برای ادامه کار، لازم است … روشن شود.

قدم بعدی پیشنهادی:
می‌توانیم درباره … توافق کنیم و در … نتیجه را مرور کنیم.

پیش از استفاده، متن را دوباره بخوانید: آیا در آن نیت فرد را حدس زده‌اید؟ آیا انتظار شما قابل فهم است؟ آیا سهم خودتان در شرایط را هم دیده‌اید؟

پرسش‌های متداول درباره بازخورد مؤثر به کارکنان

اگر همکار با بازخورد من موافق نبود، چه کنم؟

مشخص کنید اختلاف درباره مشاهده، تفسیر یا انتظار است. برای هرکدام مثال و اطلاعات مرتبط را بررسی کنید. موافقت فوری، تنها نشانه مفیدبودن گفت‌وگو نیست.

اگر رفتار پس از گفت‌وگو تکرار شد، چه؟

به توافق قبلی برگردید و بررسی کنید چه چیزی اجرا شده و چه مانعی باقی مانده است. بسته به موضوع، ممکن است آموزش، تغییر منابع یا پیگیری در چارچوب مدیریت عملکرد سازمان لازم باشد.

آیا باید در هر جلسه بازخورد، راه‌حل آماده داشته باشم؟

بهتر است انتظار و محدودیت‌های واقعی را بدانید، اما می‌توانید درباره روش رسیدن به نتیجه با فرد گفت‌وگو کنید. میزان اختیار او را نیز روشن کنید.

برای گفت‌وگوی بعدی خود آماده شوید

بازخورد مؤثر به کارکنان با یک جمله جادویی شکل نمی‌گیرد. برای گفت‌وگوی بعدی، یک موقعیت مشخص انتخاب کنید، اطلاعات خود را مرور کنید و آماده شنیدن توضیحی باشید که شاید هنوز از آن خبر ندارید.

اگر در بیان بازخورد یا مدیریت گفت‌وگوهای دشوار با تیم چالش دارید، می‌توانیم در جلسه آشنایی رایگان ۳۰ دقیقه‌ای و آنلاین درباره موضوع و مناسب‌بودن کوچینگ برای بررسی آن گفت‌وگو کنیم.

 

به اشتراک گذاری: 

تصویر مهدی قاسمی

مهدی قاسمی

مطالب پیشنهادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *